Een inspirerende reis

Een aantal collega’s kreeg de kans met World Teachers en Edukans naar Suriname te gaan. De reis van je leven! Zo werd het aangekondigd. En dat werd het ook. Een verslag van een leerzame reis door Hermien Bakker en Hans Hubbelmeijer.

Onderwijs is de kans van je leven. Dat geldt in Nederland, maar zeker ook in ontwikkelingslanden. Onderwijs in de hele wereld komt neer op het onderwijzen met passie, humor en liefde voor kinderen. Ook in Suriname. Hermien en Hans bezochten drie scholen in de binnenlanden van Suriname. “We werkten twee weken samen met de directeuren en groepsleerkrachten om het onderwijs daar samen te verbeteren. De groepsleerkrachten dachten mee met de collega-leerkrachten over hoe je de kinderen meer kunt betrekken bij de instructies die er gegeven worden. En ook hoe je met verschillende werkvormen de kinderen actief kunt laten meedenken en meedoen. De directeuren dachten mee met de verschillende collega-directeuren over hoe je het beleid van een school vanuit een heldere visie en missie van de school in een plan kunt neerzetten. De intern begeleiders gaven de eerste aanzet om de zorg en begeleiding op de verschillende scholen in kaart te brengen.”

De directeuren dachten mee met de verschillende collega-directeuren over hoe je het beleid van een school vanuit een heldere visie en missie van de school in een plan kunt neerzetten. De intern begeleiders gaven de eerste aanzet om de zorg en begeleiding op de verschillende scholen in kaart te brengen.”


Edukans laat Hermien en Hans niet onvoorbereid naar Suriname afreizen. “Voor we aan deze reis begonnen, zijn we een aantal keer met de groep bij elkaar gekomen. Suriname is een mooi land waar veel verschillende culturen samenleven in een tropisch klimaat. Het helpt enorm als je een beetje weet wat je te wachten staat.”

“ Onderwijs in de hele wereld komt neer op het onderwijzen met passie, humor en liefde voor kinderen. Ook in Suriname”

En dan nog zie in de praktijk pas echt wat er anders is. “Bij alle bezochte scholen waren wij onder de indruk van de gedrevenheid van de leerkrachten, en hoe zij met minimale middelen het onderwijs vormgeven. Er is bijvoorbeeld geen sprake van goed ingerichte lokalen of hoeken waar kinderen kunnen samenspelen. Er was speelmateriaal dat vaak oud en gedateerd was. Toch zagen we kinderen samenspelen en plezier maken. Er waren geen digibord of andere digitale middelen. Toch zagen we bevlogen leerkrachten die met een schoolbord en een krijtje de instructies gaven. Daarnaast zagen we ook kinderen die niet erg betrokken waren. Bij het inzetten van actieve werkvormen veranderden zij in betrokken kinderen die met veel gelach en plezier mee deden. We ervoeren hoe je met rust en plezier ook onderwijs aan kinderen kunt geven, waarbij kinderen zich ontwikkelen.

We zagen ogenschijnlijk geen gestreste collega’s die zich druk maakten. We zagen wel collega’s die lessen voorbereidden en de kinderen onderwijs gaven om toe te werken naar de door de EGBS (het bestuur) aangeleverde toetsen. Vervolgens werden die toetsen geanalyseerd. Jammer genoeg bleef het daarbij. Er was geen sprake van verlengde instructies en er is geen weet van HGW. Het aanbod is voor alle kinderen gelijk gedurende de schoolperiode en dat leidt in enkele gevallen tot frustratie. Als je als 14- of 15-jarige nog op de basisschool zit, geeft je dat geen competent gevoel. Heel fijn en mooi dat wij als intern begeleiders hiervoor een aanbeveling voor de EGBS hebben kunnen geven,” aldus Hermien.

“We delen dezelfde passie, zorgen en verantwoordelijkheden. Alleen de context is totaal anders.”

Hans vult aan: “Als directeuren hebben we samen met de Surinaamse directeuren kunnen werken aan educatief management, teambuilding en aan begeleiding van hun teams. Ook zij hebben aanbevelingen gekregen om hun schoolplan concreter en realistischer te maken en te werken aan duurzame meerjarenprogramma’s voor beter onderwijs. Kortom: ik sta samen sterk!”

Hermien en Hans kijken terug op een mooie, maar ook leerzame reis. “Wij kunnen in ieder geval stellen dat het onderwijs in Suriname niet wezenlijk anders is dan in Nederland. We delen dezelfde passie, zorgen en verantwoordelijkheden. Alleen de context is totaal anders. Deze mooie reis heeft er onder andere voor gezorgd dat wij gegroeid zijn in ons relativeringsvermogen, dat wij de verbinding hebben gelegd met de Surinaamse cultuur, dat we een bijdrage hebben kunnen leveren aan (beter) onderwijs in Suriname, dat bij ons het zelf reflecterend vermogen is toegenomen én dat we ons nog beter realiseren dat het geven van onderwijs aan kinderen het mooiste beroep van de wereld is.”