VERHAAL VAN DE MAAND

Hoe ver wil je gaan?

Iedereen wordt geboren als een grijze muis. Op een bepaalde leeftijd gaat iedereen naar de muizenschool. Slaag je niet, dan blijf je een grijze muis en eindig je in het magazijn. Slaag je wel, dan ben je voortaan een witte muis en kom je in de etalage. Helemaal klaar voor de ‘echte’ wereld.In de grote mensenwereld kom je als witte muis terecht in een kooi, waarin wordt voorzien in alle basisvoorwaarden: een beetje zaagsel, een bakje voer en een bakje drinken. Ook krijg je een looprad.Het rad is leuk, dus je gaat er in om te laten zien hoe hard je kunt lopen. De baasjes zien dat en zijn onder de indruk. Al snel willen ze weten of je misschien harder kunt lopen. Ze geven het looprad een slinger. Op dat moment heb je als witte muis een keuze: ga ik harder lopen of spring ik eruit om te spelen op mijn eigen manier? Zo gaat dat een aantal dagen, weken, maanden, tot het moment dat je niet meer kunt afremmen om te springen. Dan is de keuze veranderd: ga ik harder lopen of breek ik mijn pootjes als ik spring? Het verhaal eindigt op één van de twee manieren. Of je kunt verrekte hard lopen, of je breekt je pootjes. Het opvallende is: in beide gevallen verwijten de muizen anderen de situatie waar ze in zitten. Ze vinden de drukte de schuld van de baas (of andere externe factoren), net als het breken van hun pootjes (hartaanval, burn-out, stress, scheiding) als ze besluiten te springen.



Dit verhaal hebben we geleend van Peter van Uhm, onze voormalige commandant der strijdkrachten. Het staat in zijn boek: ‘Ik koos het wapen’. De moraal van zijn verhaal: bepaal op het moment dat je nog wél een keuze hebt, tot hoever je kunt en wílt gaan. Doe je dit niet, dan is het niet alleen de schuld van de ander of van het systeem dat je harder bent gaan lopen, maar ook van jezelf.

Wat voor muis ben jij eigenlijk? En kan dat gesprek in jouw omgeving en met jou gevoerd worden?